ფოტოები დავდე. ადამიანებმა ქუჩიდან ( პირდაპირი გაგებით) როგორ გადაინაცვლეს სახლში. რა მნიშვნელობა აქვს სახელს, ვინც სიკეთეს აკეთებს ყველა კაი ტიპია. გამგებელი, მომღერალი, ექიმი... ყველა! და ისეთი კომენტარები წავიკითხე. თურმე უკეთესის ყიდვა შეიძლებოდა... და მივხვდი, ემოციას რომ აჰყვე, შეიძლება სიკეთის კეთების სურვილი დაგაკარგინონ უმადურმა ადამიანებმა. ქველმოქმედებისთვის ალბათ მარტო ამ ქვეყანაში შეიძლება გაგაკრიტიკონ. არადა, წახალისება ყველაფერს უნდა. მადლობაზე მარტივი სათქმელი არაფერი მგონია და უმადურობაზე ცუდიც!